تبليغاتX
از شیعه بپرسید - نقل آيه از اهل سنت در طريقه خلافت خلفاء اربعه و جواب آن
اهل سنت معتقدند آيه 29 سوره 48 (فتح) "محمد رسول الله و الذين معه اشداء علي الکفار رحماء بينهم تراهم رکعاً سجداً يبتغون فضلا من الله و رضواناً سيماهم في وجوههم من اثر السجود" از جهتي فضل و شرف ابي بکر را ثابت مي کند و از جهت ديگر طريقه خلافت خلفاء راشدين را معين مي نمايد به خلافت آن چه جامعه شيعه ادعا مي نمايند که علي(ع) خليفه اول مي باشد اين آيه صراحتاً علي را خليفه چهارم معرفي مي نمايد.
اهل سنت معتقدند در اين آيه با کمال صراحت مراد از "و الذين معه" ابي بکر است که در غار ثور ليلة الهجرة با پيغمبر بوده است و مراد از "اشداء علي الکفار" عمر بن خطاب است که بسيار شديد العمل بر کفار بوده و "رحماء بينهم" عثمان بن عفان است که بسيار رقيق القلب و رحم دل بوده و "سيماهم في وجوههم من اثر السجود" علي بن ابي طالب(ع) مي باشد.
و حال در جواب اهل سنت گذشته از آنکه ارباب تفاسير در شان نزول آيه شريفه چنين بياني ننموده اند حتي در تفاسير بزرگ علماء اهل سنت و اگر چنين آيه در قرآن راجع به امر خلافت بود روز اول بعد از وفات رسول اکرم(ص) در مقابل اعتراضات علي(ع) و بني هاشم و کبار از صحابه که سرپيچي از بيعت نمودند تمسک به شاخ و برگهاي بي مغز نمي نمودند.
هيچ يک از اکابر مفسرين اهل سنت از قبيل طبري و امام ثعلبي و فاضل نيشابوري و جلال الدين سيوطي و قاضي بيضاوي و جارالله زمخشري و امام فخر رازي و غيرهم چنين معنايي ننمودند. به علاوه در خود آيه شريفه موانع علمي و ادبي و عملي در کار است که ثابت مي کند هر کس قائل به اين قول شده دست و پاي بيجائي زده و متوجه نشده است به آن چه علماي بزرگ اهل سنت در اول تفاسيرشان نقل از رسول اکرم(ص) نموده اند که فرمود "من فسر القرآن برايه فمقعده في النار" يعني هر کس تفسير کند قرآن را براي خودش پس نشين گاه او در آتش است.
ترکيب اين آيه از دو حال خارج نيست يا محمد مبتداء است و رسول الله عطف بيان و الذين معه عطف بر محمد و اشداء خبر آن و آنچه بعد از آن است خبر بعد از خبر. و يا و الذين معه مبتداء است و اشداء خبر آن و آنچه بعد از آن است خبر بعد از خبر.
روي اين قواعد اگر بخواهيم آيه را مطابق عقيده و گفته اهل سنت معني نماييم دو قسم معني ظاهر مي شود اگر محمد مبتدا باشد و الذين معه معطوف بر مبتداء و آنچه بعد از آن است خبر بعد از خبر معناي آيه چنين مي شود که محمد ابي بکر و عمر و عثمان و علي است.
و اگر و الذين معه مبتدا باشد و اشداء خبر آن و آنچه بعد از آن است خبر بعد از خبر معناي آيه چنين مي شود که ابي بکر و عمر و عثمان و علي است – بديهي است هر انساني مي داند که اين نحوه از کلام غير معقول و خارج از نظم ادب است.
علاوه بر اين اگر مقصود از اين آيه شريفه خلفاي اربعه بودند بايستي در فاصله کلمات (و) عاطفه گذارده مي شد تا مطالبقت با مقصود شما نمايد و حال آن که بر خلاف اين معني مي باشد.
جميع مفسرين اهل سنت اين آيه شريفه را به حساب تمام مومنين آورده اند يعني مي گويند اينها صفات تمام مومنين است.
و ظاهر آيه خود دليل است که اين معاني تماماً صفات يک نفر است که از اول با پيغمبر بوده نه چهار نفر – و اگر بگوييم آن يک نفر علي امير المومنين(ع) بوده است با مطابقه عقل و نقل اولي به قبول تر است تا ديگران.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد نادری  |