در جواب حديث مجعولي که خدا فرموده من از ابي بکر راضيم آيا او هم از من راضي هست يا نه؟

جمعي در جواب گفته اند خداي متعال در آيه 15 سوره 50 (ق) مي فرمايد "و لقد خلقنا الانسان و نعلم ما توسوس به نفسه و نحن اقرب اليه من حبل الوريد" يعني ما انسان را خلق کرده ايم و از وساوس و انديشه هاي نفس او کاملا آگاهيم و از رگ گردن به او نزديک تريم. آقايان مي دانيد حبل الوريد مثلي معروف است است که مستعمل در فرط قرب است و اضافه آن بياني است و ممکن است که اضافه لامي باشد.
و حقيقت معني اين آيه شريفه راجع است به اين که علم خداوند متعال بر وجهي محيط است به احوال انسان که هيچ چيزي از خفاياي صدور و سرائر قلوب بر ذات اقدس او جل و علا مخفي و پوشيده نمي باشد. و در آيه 62 سوره 10 (يونس) مي فرمايد "و ما تکون في شان و ما تتلوا منه من قرآن و لا تعملون من عمل الا کنا عليکم شهودا اذ تفيضون فيه و ما يعزب عن ربک من مثقال ذرة في الارض و لا في السماء و لا اصغر من ذلک و لا اکبر الا في کتاب مبين" يعني اي رسول ما در هيچ حال نباشي و هيچ آيه از قرآن تلاوت نکني و به هيچ عملي تو و امت وارد نشويد جز آن که همان لحظه شما را مشاهده مي کنيم و هيچ ذره اي در همه زمين و آسمان از خداي تو پنهان نيست و کوچکتر از ذره و بزرگتر از آن هر چه هست همه در کتاب مبين و لوح علم الهي مسطور است
به حکم اين آيات شريفه و تاييد دلائل عقليه هيچ فعل و قولي از خدا پوشيده نمي باشد و پروردگار عالميان به علم حضوري عالم به جميع افعال و اعمال و اقوال عباد است اينک ملاحظه فرماييد اين حديثي را که بيان نموديد با اين دو آيه و ساير آيات شريفه چگونه تطبيق نماييم و به چه نحو ممکن است رضا و عدم رضاي ابي بکر بر خدا مخفي باشد که محتاج به سوال از خود او باشد. علاوه بر آن که رضاي حق تعالي مربوط به رضاي خلق است قطعاً تابنده به مقام رضا نرسد محبوب خدا نخواهد شد پس چگونه خداوند اظهار رضايت از ابي بکر مي کند و حال آن که هنوز نمي داند ابي بکر به مقام رضا رسيده و از خدا راضي هست يا نه؟!!!

+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد نادری  | 

صفحه نخست

لوگوی دوستان

پروفايل من