به امر پيغمبر تمام درهاي خانه ها به مسجد بسته شد مگر در خانه علي(ع)

امام احمد بن حنبل در ص 175 جلد اول و ص 26 جلد دوم و ص 369 جلد چهارم مسند و امام ابو عبدالرحمن نسائي در سنن و ص 13 و 15 خصائص العلوي و حاکم نيشابوري در ص 117 و 125 جلد سيم مستدرک و سبط ابن جوزي در ص 24 و 25 تذکره با بيانات مشروحي اثبات اين حد يث از طريق ترمذي و احمد مي نمايند و ابن اثير جزري در ص 12 اسني المطالب و ابن حجر مکي در ص 76 صواعق و ابن حجر عسقلاني در ص 12 جلد 7 فتح الباري و طبراني در اوسط و خطيب بغداد در ص 408 جلد ششم کنزالعمال و هيثمي در ص 115 جلد نهم مجمع الزوائد و محب الدين طبري در ص 192 جلد دوم رياض ابن ابي الحديد در ص 451 جلد دوم شرح نهج و حافظ ابونعيم در فضائل الصحابه و ص 153 جلد 4 حليه الاولياء و جلال الدين سيوطي در ص 116 تاريخ الخلفاء و جمع الجوامع و خصائص الکبري و ص 181 جلد اول لئالي المصنوعه و خطيب خوارزمي در مناقب و حمويني در فرائد و ابن مغازلي در مناقب و مناوي مصري در کنوز الدقايق و سليمان بلخي حنفي در ص 87 ينابيع الموده باب 17 را اختصاص به همين معني داده و شهاب الدين قسطلاني در ص 81 جلد ششم ارشاد الساري و حلبي در ص 374 جلد سوم سيره الحلبيه و محمد بن طلحه شافعي در ص 17 مطالب السئول بالاخره عموم اکابر علماي اهل تسنن از کبار صحابه از قبيل خليفه عمر بن الخطاب و عبد الله بن عباس و عبد الله بن عمر و زيد بن ارقم و براء بن عازب و ابوسعيد خدري و.... به عبارات مختلف از رسول اکرم(ص) آورده اند که امر فرمود تمام درهاي مسجد را بستند مگر در خانه علي(ع) را و مخصوصاً بعضي از اکابر علماي شما براي مزيد بينائي فريب خوردگان اموي ها و بکريون و غيره توضيحات کاملي داده اند مانند محمد بن يوسف گنجي شافعي که باب 50 کفايت الطالب را اختصاص به همين موضوع داده و بعد از نقل احاديث مسند بياني دارد به اين عنوان که "هذا حديث عال" آنگاه گويد چون عده اي از درهاي منازل اصحاب به مسجد باز مي شد و رسول اکرم(ص) نهي نمود ورود و توقف در مساجد را در حال حيض و جنابت لذا امر فرمود تمام درهاي منازل را به مسجد مسدود نمودند الا در خانه علي(ع) را باز گذارند به اين عبارت که "سدوا الابواب کلها الا باب علي بن ابيطالب و اوما بيده الي باب علي(ع)" يعني: "تمام درها را ببنديد مگر در خانه علي را باز بگذاريد و به دست مبارک اشاره نموده به در خانه علي(ع) پس از آن گويد ابن اباحه و ورود و توقف در مسجد در حال جنابت خصيصه اي بود براي علي(ع) و لکن اين عمل دليل بر آن نمي باشد که هر جنب و حائضي مي تواند در مساجد ورود و توقف نمايد. ما حصل جمله اين که اختصاص دادن پيغمبر علي را به اين معني خصيصه عظيمي براي آن بود که آن حضرت علم قطعي داشت که علي و فاطمه و اولادهاي آنها متحري و دور از نجاست اند چنانچه آيه تطهير تصريح به اين معني دارد که آن خاندان جليل منزه از جميع ارجاس و نجاسات اند.
جا دارد حديثي از خليفه ثاني عمر بن الخطاب به عرض دوستان برسانم که حاکم در ص 125 جلد سيم مستدرک و سليمان بلخي حنفي ضمن باب 56 ص 210 ينابيع الموده نقلا از ذخاير العقبي امام الحرم از مسند امام احمد بن حنبل و خطيب خوارزمي در ص 261 مناقب و ابن الحجر در ص 76 صواعق و سيوطي در تاريخ الخفاء و ابن اثير جزري در اسني المطالب و ديگران نقل نموده اند به مختصر کم و زياد در الفاظ که خليفه گفت "هر آينه به تحقيق عطا شد به علي بن ابي طالب سه خصلت که اگر يکي از آنها براي من بود بهتر بود براي من از حيوانات سرخ مو. 1. تزويج نمود پيغمبر به او دختر خود را. 2. و تمام درهاي مسجد را بست مگر در خانه او را و آرام گرفت با پيغمبر در مسجد حلال بود در مسجد براي او چيزي که حلال بود بر پيغمبر. 3. و عطا نمود به او پرچم اسلامرا در روز خيبر"
اينها نمونه اي از بيانات و اعتراف علما اهل سنت بود راجع به مقامات عاليه و فضايل مخصوصه مولانا و مولي الموحدين اميرالمومنين علي(ع) تا آقايان بدانند که اهل تشيع هيچ گاه غلو ننموده و ادعاي بي مغز نمي نمايند بلکه جامعه شيعيان بي دليل نمي گويند و تمام دلائل ما در کتب معتبر اهل سنت مي باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد نادری  | 

صفحه نخست

لوگوی دوستان

پروفايل من